Het nieuwe goud, persoonsgegevens

In de Elsevier van deze week werd een vergelijkbaar statement gemaakt. Persoonlijke gegevens zijn het nieuwe goud. Je kunt veel geld verdienen met persoonlijke gegevens van potentiële klanten. Google en Facebook worden er rijk van. Met een paar klikken heb je al veel van jezelf vrijgegeven. Een Amerikaans initiatief wil het binnenkort zelfs mogelijk maken dat particulieren hun eigen gegevens verkopen aan adverteerders (reputation.org).

Sinds een maand houd ik mij samen met bureau QandA bezig met het Smartshoppen in de gemeente Den Haag. Hoe gaan we de winkelgebieden en retailers uit Den Haag laten aansluiten op het Nieuwe Winkelen of Smartshoppen, en wat is dan Smart? Uit de verkenningsgesprekken die ik lokaal en landelijk voer met retailers en aanbieders (van online producten en apps) blijkt dat veel initiatieven nog een pilotfase zitten. Iedereen is op zoek naar best practices die men landelijk wil laten slagen. Het aantal winkelapps en sites groeit gestaag. Maar wat ga je als consument downloaden en hoe maak je daarin een keus?

“We moeten de consument kennen en weten voor wie we het doen”, hoor ik vaak. En daarvoor heb je dus consumentengegevens nodig. Daar ligt een grote uitdaging. De consument is niet zonder meer voorspelbaar en wispelturiger dan voorheen. Zeker in een tijd waar economische crisis en technologische revolutie samenvallen. Online-retailers zouden een voorsprong hebben in het identificeren van de klant. Meer dan offline-retailers hebben zij inzicht in het aankoopgedrag van de klant. Ze weten immers tot twee cijfers achter de komma wat je hebt besteld en op welk tijdstip en waar je woont etc etc. Dit in tegenstelling tot offline retailers die vaak menen hun klanten te kennen, maar er regelmatig naast zitten.

Aan de kassa van mijn lokale supermarkt heb ik ontelbaar vaak aangegeven dat ik geen Airmiles spaar. Toch blijft men er om vragen. Kortom, ik ben niet in beeld als individuele koper. Misschien ook wel onmogelijk als ieder kwartaal een nieuwe ‘kassacrew’ voor de deur staat.

De vraag die mij boeit is in welke mate de consument on en offline persoonlijk benaderd wenst te worden door de retail en persoonsgegevens wenst vrij te geven. Dat zal het succes van Smartshoppen, waar dan ook mede bepalen.
Ik betrap mezelf op een dualistische houding als het gaat om vrijgeven van persoonsgegevens. Het is prettig als bijvoorbeeld Amazon na aankoop van Cd’s of mp3s, mijn muziekgenre weet te duiden en daar nieuwe suggesties aan koppelt. Niets mis mee, graag zelfs. Het gaat me te ver als ik straks op basis van een oogscan wordt herkend en aangesproken zoals Tom Cruise in de film Minority Report. Teveel herkenning en identificatie kan ook beklemmend werken.

De waarheid zal ergens in het spreekwoordelijke midden liggen. Smart Shoppen en shoppen in het algemeen vraagt om inzicht in de psyche van de consument in een veranderende tijd. Kencijfers zijn hier nog niet voorhanden. De vele pilots gaan ons helpen om voor Den Haag een op maat en op de klantgericht gesneden Smart Shopping concept te ontwikkelen.

Wil je dit artikel delen? Dat kan!