53 Koopzondagen

Koopzondagen blijven een punt van discussie. Zeker nu de Eerste kamer heeft besloten dat gemeenten zelf mogen beslissen over het aantal koopzondagen is het onderwerp lokaal weer actueel. De standpunten van de detailhandel kennen we inmiddels wel (grootwinkel- filiaalbedrijf versus midden- en kleinbedrijf).

Interessant was het om recent de discussie tussen vastgoedeigenaren hierover mee te maken. Zeker in een winkelcentrum met versnipperd eigendom is dit een boeiend onderwerp. Enkele eigenaren regelen in het huishoudelijk reglement van het huurcontract dat winkels verplicht open moeten op 52 zondagen: geen discussie. Anderen laten het over aan  de huurders om wel of niet open te gaan en oefenen geen druk uit, wat juridisch dan ook niet mogelijk is. Weer een derde eigenaar vindt dat winkels die niet elke zondag opengaan achterblijven en maar een ander winkelcentrum moeten gaan opzoeken. “Consumentenvoorkeuren veranderen nu eenmaal en daar moet de markt op  inspelen”. De vierde mening was een waarschuwende en vooruitziende. “Als alle gemeenten dit gaan doen is het effect per saldo nul en loop je wel het gevaar dat de kleine ondernemers verdwijnen en er nog meer vervlakking ontstaat”.  Deze waarschuwing zette de zaal aan het denken.

Men leek te accepteren dat het niet gaat lukken dat alle winkels 52 zondagen open gaan, als het dan maar wel tachtig procent is. Niets is zo dodelijk als het promoten van koopzondagen als maar de helft van de winkels feitelijk open is. Voor sommigen zal het nooit genoeg zijn. Die zouden het liefst een 53e  week toevoegen aan het jaar om er een extra zondag uit te halen.

Wil je dit artikel delen? Dat kan!